19/11/07

Στο ίδιο έργο θεατές.

Σκυμμένα κεφάλια από τους παίκτες του Άρη.

Πραγματοποιώντας τραγική εμφάνιση, ο Άρης έχασε από τον Πανιώνιο στο Παλέ ντε Σπορ με score 71-81 και έκλεισε με τον χειρότερο τρόπο μια, ούτως ή άλλως, άσχημη εβδομάδα.

Ο Πανιώνιος μπήκε πιο διαβασμένος στο παιχνίδι και κατάφερε να μας αιφνιδιάσει, αφού ήμασταν αρκετά νωθροί. Η έμπνευση του Herbert να ξεκινήσει βασικό τον Παντελιάδη, αλλά και να δώσει νωρίς χρόνο συμμετοχής στον Ηλιάδη δεν του βγήκε και βρεθήκαμε για ακόμα μια φορά να κυνηγάμε στο score. Στο δεύτερο δεκάλεπτο ο Herbert βρήκε το κατάλληλο σχήμα (Castle, Καλαϊτζής, Wright, Serapinas, Mottola), ο κόσμος έδωσε την απαραίτητη ώθηση στην ομάδα και ισοφαρίσαμε (35-35). Όμως, στην συνέχεια ο Πανιώνιος εμφανίστηκε ιδιαίτερα εύστοχος από την περιφέρεια (11/21 τρίποντα, ενώ σε κάποιο σημείο είχε 10/14), ενώ στην δική μας απόδοση εμφανίστηκαν τα ίδια λάθη:

Η απόδοση του Castle έπεσε απότομα και η ομάδα αποδιοργανώθηκε σε επίθεση και άμυνα (21 assists είχε ο Πανιώνιος), παρά την καλή απόδοση του Καλαϊτζή. Φέτος η θέση του point guard αποτελεί το σημαντικότερο αγωνιστικό πρόβλημα της ομάδας και η διοίκηση θα πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται το ενδεχόμενο να γίνει μια προσθήκη. Η συνέχεια είναι δύσκολη και οι άσχημες εμφανίσεις του αρχηγού, σε συνδυασμό με την έλλειψη εμπιστοσύνης του προπονητή στον Παντελιάδη, ίσως μας κοστίσουν.

Ο Wright ακόμα δεν έχει δείξει ότι μπορεί να αναλάβει τον ρόλο για τον οποίο αποκτήθηκε. Μάλλον έχει πρόβλημα προσαρμογής, αφού τα στατιστικά του στο κολλεγιακό, στο NBA, στο NBDL και στο Summer League 2007 δείχνουν ότι πρόκειται για έναν πολύ ικανό σκόρερ με καλό περιφερειακό σουτ. Για ακόμα ένα παιχνίδι έδειξε εκτός κλίματος και έκανε κακές επιλογές στην επίθεση (όπου ήταν ιδιαίτερα στατικός) και πολλά άστοχα σουτ ενώ γενικότερα ήταν εμφανής η έλλειψη συγκέντρωσης. Όπως έγραψα και πριν τον αγώνα, ίσως θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο στους αγώνες της Euroleague μέχρι να κοινοτικοποιηθεί ο Massey. Αφενός μεν είναι εμφανές ότι δεν μπορεί να βοηθήσει στην θέση του point guard, αφετέρου δε ο Terry μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο χρήσιμος. Είναι αδιανόητο ομάδες σαν τον Πανελλήνιο (Grundy), τον Πανιώνιο (Newley) και το Αιγάλεω (Jaber) να έχουν ξένους που κάνουν την διαφορά στο παιχνίδι τους ενώ εμείς ακόμα να ψάχνουμε να βρούμε τι φταίει.

Ο Mottola έκανε μια εμφάνιση που επιβεβαιώνει πλήρως τα όσα έγραψα μετά από τον αγώνα με την Lietuvos Rytas. Παρουσίασε την ίδια κακή απόδοση στην άμυνα, η οποία για μένα οφείλεται στο ότι χρησιμοποιείται ως center ενώ δεν είναι. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένας μέτριος παίκτης σαν τον Kendall να μας κάνει ζημιά μέσα στην ρακέτα. Έδειξε, πάντως, επιθετικές αρετές και ήταν ένας από τους κύριους λόγους που η διαφορά κρατήθηκε σε χαμηλά επίπεδα στο πρώτο ημίχρονο. Είδαμε το καλό του σουτ, για το οποίο είχα κάνει λόγο, αλλά και μεγάλη διάθεση στα rebounds, αφού ήταν δεύτερος rebounder του αγώνα πίσω από τον Massey. Ο τελευταίος δεν τροφοδοτήθηκε σωστά και οι αλληλοκαλύψεις του Πανιωνίου σε συνδιασμό με την ανοχή των διαιτητών στα fouls που του έγιναν (κέρδισε 8 αντί για ...18!) του έκλεισαν, εν μέρει, τον δρόμο προς το καλάθι.

Ο Τσαλδάρης προσπάθησε να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά στην περιφέρεια αλλά χάθηκε και αυτός στην γενική μετριότητα. Κυρίως λόγω των πολλών άστοχων τριπόντων του (2/8), αλλά και κακών αμυντικών επιλογών στις αλληλοκαλύψεις που έδωσαν πολλά ελεύθερα σουτ στον Newley.

Τον Herbert δεν μπορώ ακόμα να τον κρίνω, αφού είναι νωρίς και έχει ακόμα δεμένα τα χέρια του, λόγω της υπόθεσης του διαβατηρίου η οποία, σίγουρα, κρύβει πολύ παρασκήνιο. Στερείται έναν πολυδιάστατο παίκτη και αυτό τον αναγκάζει να προβαίνει σε αλχημείες. Μια τέτοια ήταν η χρησιμοποίηση του Serapinas ως power forward, κάτι που μας στοίχησε αρκετά λόγω της ευστοχίας του Sakota από την περιφέρεια. Αυτό που με προβληματίζει ιδιαίτερα είναι η κακή αμυντική λειτουργία της ομάδας σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς σε σχέση με την νοοτροπία του. Πριν λίγες μέρες ο Τσαλδάρης δήλωσε σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης ότι η αμυντική νοοτροπία του Herbert είναι ίδια με αυτήν του Mazzon. Εγώ, πάντως, δεν βλέπω κάτι τέτοιο και δεν ξέρω αν οι ευθύνες βαραίνουν τον προπονητή, τους παίκτες ή όλους μαζί.

Ως ελαφρυντικό για την εμφάνιση αυτή μπορούμε να επικαλεστούμε την κούραση των παικτών του Άρη από το δύσκολο ταξίδι στην Λιθουανία. Ειδικά στην τέταρτη περίοδο η ομάδα φάνηκε κουρασμένη και αντί να πατήσει γκάζι, έσβησε εντελώς τις μηχανές. Όμως οι παίκτες θα πρέπει να συνηθίσουν σε αυτούς τους ρυθμούς. Μην ξεχνάμε ότι και ο Πανιώνιος έπαιζε ευρωπαϊκό αγώνα την Τρίτη, αν και αυτός έγινε εντός έδρας και εναντίον ευκολότερου αντιπάλου.

Πολύς λόγος γίνεται και για την παρουσία του κόσμου στο Παλέ ντε Σπορ. Εγώ βρίσκω την χθεσινή εικόνα της κερκίδας τραγική και δεν μπορώ με τίποτα να δικαιολογήσω τον κόσμο. Οι τιμές των εισιτηρίων ήταν πολύ χαμηλές, ο αντίπαλος αρκετά εμπορικός (με αυτόν διεκδικήσαμε πέρυσι την έξοδό μας στην Euroleague) και η ομάδα μας σίγουρα αξίζει στήριξη. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να απαιτούμε μεγάλα πράγματα χωρίς να συνεισφέρουμε κι εμείς. Σε καμιά περίπτωση δεν φταίει ο κόσμος για την χθεσινή απόδοση της ομάδας αλλά αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα.

Η ήττα αυτή φέρνει σε δυσχερή βαθμολογική θέση τον Άρη, αφού σε 5 αγώνες έχει ήδη 3 ήττες. Βέβαια, είναι πολύ νωρίς για να έχει κριθεί το οτιδήποτε και η ομάδα μπορεί να ανακάμψει και να τερματίσει στην τρίτη θέση που της δίνει πλεονέκτημα στην φάση των play offs για την προνομιούχο θέση που οδηγεί στην Euroleague.

Είναι μοιραίο, μετά τις δύο γρήγορες εντός έδρας ήττες, να υπάρξει προβληματισμός στις τάξεις των οπαδών, οι οποίοι άρχισαν να κάνουν συγκρίσεις της φετινής πορείας της ομάδας με την αντίστοιχη περσινή. Τότε είχαμε κερδίσει τους 2 συγκεκριμένους αγώνες και είχαμε φτάσει σε ένα σερί 21-5, το οποίο μας είχε δώσει την δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο. Βέβαια, είχαμε πετάξει και τότε βαθμούς σε θεωρητικά εύκολους αγώνες (ΠΑΟΚ εντός και εκτός έδρας, Ολύμπια Λάρισας εκτός έδρας), αλλά είναι πλέον δύσκολο να επαναλάβουμε το συγκεκριμένο σερί. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι έχει χαθεί η τρίτη θέση. Μην ξεχνάμε ότι ο περσινός τέταρτος της βαθμολογίας είχε 10 ήττες, όσες πάνω κάτω αναμένεται να έχουν και φέτος ομάδες όπως ο Πανελλήνιος και ο Πανιώνιος.

4 σχόλια:

digma είπε...

Πράγματι, οι αδικαιολογήτως απόντες χθες ήταν πολλοί -- μα όσοι άρχισαν τα μοιρολόγια (τι; τους λείψανε;) είναι πολύ πιο επιζήμιοι.

Ελπίζω να μειωθούν και οι μεν και οι δε.

(Μεστό, νηφάλιο και εμπεριστατωμένο το κείμενό σου, όπως πάντα).

Ανώνυμος είπε...

O sxoliasmos sou einai pragmatika epikoidomitikos. Poli enimerotiko to blog gia emas pou eimaste makria.

Keep it up

Ανώνυμος είπε...

Πολύ κακή ήττα.
Από ανταγωνιστή σου εντός έδρας και με 10 πόντους διαφορά.
Αυτό ση,μαίνει ότι πρέπει να κάνεις μια νίκη παραπάνω από αυτόν ή να το νικήσεις με 11 πόντους για να έχεις την ισοβαθμία.
Μας σώζει το γεγονός ότι έχει κάνει και ο Πανιώνιος απρόσμενη ήττα (από Αιγάλεω στο Ελληνικό) και μερικώς αντισταθμίζεται η χθεσινή.
Προσωπικά έχω καταλήξει ως προς τις δυνατότητες της ομάδας και τις αδυναμίες της.
Σε προηγούμενα σχόλια άλλων αγώνων ακροθιγώς τα παρέθεσα.
Θα περιμένω και αυτή την εβδομάδα τις εξελίξεις και τα αποτελέσματα για να βιαστώ και αδικήσω κάποιον.
Οι ελπίδες αντιστροφής των εντυπώσεων είναι περιορισμένη αλλά ας περιμένουμε.
Για το παιχνίδι με την Ολύμπια Μιλάνο πέραν του αναγκαίου της νίκης,υπάρχει και μια ιστορικό γεγονός.
Φτάνουμε με νίκη τις 212 συνολικά στην ευρωπαική μας ιστορία και ανεβαίνουμε στην 11η θέση στην λίστα της FIBA στις ευρωπαικές της διοργανώσεις από το 1957 όταν και πρωτοδιοργανώθηκε το κύπελλο πρωταθλητριών.
Ο πρώτος μας αγώνας ήταν στο Τελ Αβίβ στις 12/1/1967 με αντίπαλο την Μακάμπι Τελ Αβίβ όπου και ηττηθήκαμε με 30 πόντους διαφορά (101-71).
Ο αγώνας με την Αρμάνι είναι ο 350ος στην 40χρονη ευρωπαική ιστορία του Άρη στις ευρωπαικές διοργανώσεις με απολογισμό 211-1-137.
Ποσοστό νικών: 60,5%

Teosavvou.

markosemm είπε...

Μπραβο ρε Τζεο...
Δεν μπορεσα να παω στο γηπεδο...
Μετα απο αυτο το κειμενο..
Σαν να ημουν εκει...
Συγχαρητηρια