Μπορούσε αλλά δεν τα κατάφερε ο Άρης στο ΟΑΚΑ.Στο πρώτο δεκάλεπτο, ο Άρης κατάφερε να κρατηθεί κοντά στο score, έχοντας, μάλιστα, το προβάδισμα στο μεγαλύτερο μέρος. Ο Massey μπορεί να μην ξεκίνησε δυνατά, αλλά ο Τσαλδάρης και ο Wright έκαναν καλή δουλειά στην επίθεση. Αμυντικά, τα κενά ήταν μεγάλα στην ρακέτα και οι Batiste και Ντικούδης μας δημιούργησαν μεγάλο πρόβλημα.
Στο δεύτερο δεκάλεπτο, το τρίτο foul του Wright ήταν καθοριστικό και τον καθήλωσε για ώρα στον πάγκο. Ο Massey ανέβηκε επιθετικά και μαζί με τον, πάντα αξιόπιστο, Τσαλδάρη έδιναν κάποιες λύσεις, αλλά στην άμυνα τα προβλήματα ήταν τεράστια. Η ρακέτα μας έμοιαζε άδεια και με ένα απλό pick and roll οι παίκτες του Παναθηναϊκού πετύχαιναν εύκολα καλάθια. Οι ψηλοί τους πέτυχαν στο πρώτο ημίχρονο συνολικά 21 πόντους με εξωπραγματικά ποσοστά ευστοχίας, ενώ ακόμα και οι περιφερειακοί τους σκόραραν μέσα από την ρακέτα, αφού είχαν πολύ άσχημα ποσοστά από την γραμμή τριών πόντων.
Στο τρίτο δεκάλεπτο, η είσοδος του Καλαϊτζή και η χαλάρωση του Παναθηναϊκού έδωσαν ώθηση στον Άρη. Κατάφερε να επιστρέψει στον αγώνα από το -13 που είχε βρεθεί και να ισοφαρήσει σε 54-54. Μάλιστα, στο τέλος του δεκαλέπτου είχαμε πολλές ευκαιρίες να προηγηθούμε αλλά χάσαμε εύκολα καλάθια σε συνεχόμενες επιθέσεις. Αμυντικά, κλείσαμε καλά τους διαδρόμους στην ρακέτα και ο Παναθηναϊκός επέλεξε να βρει λύσεις στην περιφέρεια από την οποία, όμως, συνέχισε να είναι άστοχος.
Στο τέταρτο δεκάλεπτο, αρχίσαμε πάλι να έχουμε άσχημη κυκλοφορία ενώ με τον Σπανούλη ο Παναθηναϊκός βρήκε λύσεις και από την περιφέρεια. Έτσι βρεθήκαμε πίσω και μόνο με τους Massey, Mottola ως επιθετικές λύσεις δεν καταφέραμε να ολοκληρώσουμε την ανατροπή.
Ποιά ήταν τα στοιχεία που μας στοίχησαν;
Η κακή απόδοση του Castle: Ο point guard του Άρη δεν κατάφερε να βοηθήσει καθόλου σε άμυνα και επίθεση. Έχανε τον παίκτη του στην άμυνα, ήταν άστοχος, ενώ σπατάλησε και πολλούς αιφνιδιασμούς. Φέτος ο αρχηγός του Άρη είναι η σκιά του παλιού του εαυτού και πρέπει να ανέβει γιατί αποτελεί σημαντικό κομμάτι του φετινού Άρη. Η σύγκριση των φετινών του στατιστικών με τα αντίστοιχα περσινά είναι απογοητευτική.
Οι πολλοί χαμένοι αιφνιδιασμοί: Επτά φορές καταφέραμε να βγούμε στον αιφνιδιασμό, αλλά καταφέραμε να πετάξουμε στα σκουπίδια τους έξι.
Το τρίτο foul του Wright: Οι διαιτητές χρέωσαν λανθασμένα τον Wright με τρίτο foul και έτσι στερηθήκαμε σε ολόκληρο το δεύτερο δεκάλεπτο μια αξιόπιστη περιφερειακή λύση.
Οι απουσίες Terry και Παντελιάδη: Ειδικά η απουσία του πρώτου είναι σημαντική σε όλους τους αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος. Στον συγκεκριμένο αγώνα, μέτρησε και η απουσία του Παντελιάδη ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμα μια επιλογή στις θέσεις των guards που θα απέτρεπε τον Herbert από το να κρατήσει τον κακό Castle στο παρκέ για 34 λεπτά.
Η κακή αμυντική λειτουργία: To ότι η άμυνά μας φέτος δεν είναι ιδιαίτερα συμπαγής είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Ο Herbert πρέπει να δουλέψει αρκετά σε αυτόν τον τομέα γιατί είναι κρίμα να γκρεμίζεις στην άμυνα ό,τι χτίζεις στην επίθεση και, μάλιστα, με "ξεκούραστα" καλάθια των αντιπάλων.
Τι πρέπει να κρατήσουμε;
Την απόδοση του Τσαλδάρη: Για έναν ακόμα αγώνα ο Δημήτρης Τσαλδάρης ήταν πάρα πολύ καλός. Τόσο καλός που ο ομοσπονδιακός προπονητής πρέπει επιτέλους να τον καλέσει στην προεπιλογή της εθνικής ομάδας και να επιβραβεύσει την προσπάθεια που κάνει. Σίγουρα το αξίζει περισσότερο από παίκτες σαν τον Κυρίτση και τον Παπαμακάριο.
Την άνοδο του Mottola: Ο Φινλανδός παίκτης του Άρη αρχίζει να προσαρμόζεται πλήρως στον ρόλο του center και από παιχνίδι σε παιχνίδι είναι καλύτερος. Αν ανεβάσει και ο Αγαδάκος την απόδοσή του, σε συνδιασμό με την παρουσία του Terry, η ρακέτα μας μπορεί να ανέβει ένα επίπεδο.
Τον χαρακτήρα της ομάδας: Για τέταρτο παιχνίδι ο Άρης βρέθηκε πίσω στο score και έδειξε ικανή να κάνει την ανατροπή. Με Unicaja και Cibona το κατάφερε, ενώ με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό βρέθηκε πολύ κοντά. Θα πρέπει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη σταθερότητα στο δεύτερο και στο τρίτο δεκάλεπτο για να μην βρισκόμαστε τόσο συχνά σε αυτήν την θέση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου